Χριστιανική υπομονή συγκρινόμενη με Στωική υπομονή (Ιακ. 1:2–4)

Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε, ἀδελφοί μου, ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις, γινώσκοντες ὅτι τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν· ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, ἐν μηδενὶ λειπόμενοι.

Η υπομονή στους πειρασμούς που διδάσκεται εδώ δεν έχει καμία σχέση με τη στωική διδασκαλία περί καρτερίας και υπομονής, η οποία, όσο και αν κινεί τη συμπάθειά μας, εξέφραζε την απόγνωση τού αρχαίου κόσμου που κατέρρεε. Επειδή ορισμένοι από τούς νεότερους εξηγητές ανακαλύπτουν συγγενή στοιχεία μεταξύ στωικισμού και της επιστολής (Moffatt, Meyer, Hauck), ας σημειωθεί ότι η υπομονή και η χαρά εν τοις πειρασμοίς στον Ιάκωβο στηρίζονται στη χριστιανική περί Θεού αντίληψη και στην ελπίδα των χριστιανών για το μέλλον (πρβλ. Λκ. 21:29), αποτελούν δε κάτι το υγιές και φυσιολογικό, ενώ, αντιθέτως, η καρτερία και αγαλλίαση του στωικού «σοφού» στα παθήματα ήταν προϊόν βαθύτατης απόγνωσης και αποτελούσε νοσηρή κατάσταση.

Σάββας Αγουρίδης, Υπόμνημα στην επιστολή του αγίου Ιακώβου, σελ. 26, 27.

Advertisements

Σχολιάστε

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s