On Origen’s doctrine of the “restoration of all things” / Περί της ωριγένιας θεωρίας περί της «αποκατάστασης των πάντων»

Theofylaktos here [in his commentary on the parable of the rich man and Lazarus] takes the opportunity to take action against the theory of Origen concerning the restoration of all things. The remark of Abraham that there can be no communication between the two worlds negates the assertion of Origen that hell will end sometime “when sinners will be united with the righteous and with God and so God will be all for all’. Therefore, the gap [of the parable] not only states the difference but also the unchangeable nature of it.

Athanasios Despotis, The parable of the rich man and Lazarus, page 359.


Ο Θεοφύλακτος στο σημείο αυτό [κατά το σχολιασμό του της παραβολής του πλουσίου και του Λαζάρου] δράττεται της ευκαιρίας να στραφεί κατά της θεωρίας του Ωριγένους περί της αποκατάστασης των πάντων. Η επισήμανση εκ μέρους του Αβραάμ ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει επικοινωνία μεταξύ των δύο κόσμων αναιρεί τον ισχυρισμό του Ωριγένους ότι θα λάβει τέλος κάποια στιγμή η κόλαση «ότε οι αμαρτωλοί ενωθήσονται τοις δικαίοις και τω Θεώ και ούτως τα πάντα εν πάσι γένηται ο Θεός». Επομένως, το χάσμα [της εν λόγω παραβολής] δε δηλώνει μόνο τη διαφορά αλλά και το αμετάβλητο αυτής.

Αθανάσιος Δεσπότης, Η παραβολή του πλούσιου και του Λάζαρου, σελ 359.