The nationalist Christian / Ο εθνικιστής Χριστιανός

Σε αυτό το βιβλίο [Έρευνα περί της Μοναρχίας του Charles Maurras], το βαθύτατα αντιχριστιανικό, διάβασα στο πρόγραμμα του 1903 της L’ action Franjaise, ότι ένας πραγματικός εθνικιστής βάζει την πατρίδα του πάνω απ’ όλα, και τελικά συλλαμβάνει, διεκπεραιώνει και επιλύει τις πολιτικές υποθέσεις σύμφωνα με τη σχέση τους προς το εθνικό συμφέρον. Πράγμα που όταν το διάβασα θυμήθηκα εκείνο που λέει: «Το βασίλειό μου δεν είναι του κόσμου τούτου», και σκέφθηκα ότι ένας πραγματικός «χριστιανός» —αν είναι δυνατό να υπάρξει πραγματικός χριστιανός στην πολιτική ζωή—, πρέπει την κάθε υπόθεση, πολιτική ή οτιδήποτε άλλη, να την συλλαμβάνει, να την διεκπεραιώνει και να την επιλύει σύμφωνα με τη σχέση της προς το ατομικό συμφέρον της αιώνιας σωτηρίας, δηλαδή της αιωνιότητας. Κι αν χάνεται η πατρίδα; Η πατρίδα του χριστιανού δεν είναι του κόσμου τούτου. ‘Ένας χριστιανός πρέπει να θυσιάζει την πατρίδα στην αλήθεια.

Miguel de Unamuno, Η αγωνία του Χριστιανισμού, σελ. 21.


Translated from the Greek. If somebody has the original, please provide it with a comment.


In this deeply anti-Christian book [Enquête sur la monarchie by Charles Maurras], I read in the program of the 1903 L ‘action Franjaise, that a true nationalist places his country above all, and finally captures, handles and resolves civil cases according to their relation to the national interest. Which reminded me of the saying: “My kingdom is not of this world”, and I thought that a real “Christian” —if somebody can be a real Christian in politics— must capture, handle and solve each case, political or other, according to its relation to the interest of eternal salvation, that of eternity. And what if his country is in peril? The country of a Christian is not of this world. A Christian should be sacrificing his country for the truth.

Miguel de Unamuno, The Agony of Christianity, p. 21.